donderdag 4 december 2014

Datum operatie bekend!

Als alles goed gaat word ik 10 December geopereerd! Nu er dus een datum bekent is is het toch best wel weer spannend allemaal! Het gaat allemaal ineens zo snel! In mijn hoofd ben ik nu al bezig of de operatie goed verlopen gaat en of dat alles goed weggehaald kan worden. Wat ik ook wel spannend vind is of er bijvoorbeeld niet nog meer zenuwschade in mijn been gaat ontstaan dat is toch wel een aardig risico maar wat ik vooral toch hoop is of het er verder allemaal een beetje rustig uit ziet van binnen want daar ben ik toch best zenuwachtig voor. Stel je toch eens voor dat er nog meer tumoren gevonden worden.....
Dus de afgelopen dagen waren er vooral om aan het idee te wennen dat de operatie nu toch echt weer gaat gebeuren en om me zo goed mogelijk te kunnen voorbereiden op de operatie maar ja, in hoeverre kun je je daar nou echt op voorbereiden? 
Het moeilijkste is ook wel dat ik er dit keer ook helemaal geen goed gevoel bij heb, want ik ga deze operatie toch wel wat anders in als bij de vorige keren. Toen dacht en hoopte ik tenslotte stiekem nog wel dat ik van de kanker af kon komen. Maar nu? Nee nu denk ik dat niet meer en hoe zit het dan met de hoop, heb ik nog hoop? Ja ongetwijfeld zit die hoop nog wel ergens verstopt in mij maar dan wel zo goed dat ik het al even niet meer vinden kan. Ik moet ook realistisch zijn dit is de vierde keer dat de kanker terug is in vier jaar tijd en dat betekent gewoon niet veel goeds. Zeker ook niet omdat er tussen de vorige operatie(s) en het ontdekken van de nieuwe tumoren maar drie maanden zat.

Dus tja, ook al gaat het hele proces op het moment van de operatie straks allemaal vanzelf, hoe ga je mentaal een operatie in als je weet dat er menselijkerwijs geen genezing meer mogelijk is?

2 opmerkingen:

  1. Las net nog een prachtig stuk uit de Bijbel; matt. 11:28 Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, Ik zal u rust geven!
    Leg alles bij het kruis neer, en geef de hoop NOOIT op! Wij bidden voor je! Sterkte meid, ook voor je man en rest van de familie!
    Jolanda van Otterlll

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Marloes, ik ken je nu een oaar jasr en eigenlijk heb ik steeds meer vragen. Antwoorden steeds minder! Ik weet alleen dat "opgeven geen optie is". Niet je koppie laten hangen hoor! Heel veel sterkte toegewenst de komende tijd...

    BeantwoordenVerwijderen